Heren: Tornooi Ertvelde

Zaterdagmorgen 20 augustus stond het eerste tornooi van de voorbereiding gepland. Met een ietwat krappe kern trokken we richting Ertvelde om daar enkele Oost-Vlaamse teams te gaan bekampen. De spelers die het in Eevoc moesten doen waren Simon, Jens, Tim, Jonas, Hannes V., Jasper, Cédric en Hannes C. Het zou dus wat experimenteren worden zonder libero of opposite.  lees verder Heren: Tornooi Ertvelde

Roepovo Poperinge B – VCGO Heren A :: 3-0

Een zondagmorgen om niet zo vlug te vergeten …

Door het lage aantal aanwezigen konden we een forfait regelen voor onze beloftenwedstrijd van 9.30 uur, waardoor we pas om 9 uur vertrokken richting Roepovo.
Met slechts 6 spelers uit de eigen kern, aangevuld met Tobias ‘de depanneur’, Jasper van Heren B en Birger, nog steeds als interim-stagiair libero.
De 6 spelers uit eigen kern waar we konden op rekenen waren Hannes, Wannes, Jens, Brambo, Michiel en Dominiek … Althans, dat was het plan …

Aangekomen in Poperinge rond 10 uur, bleek echter Dominiek de weg naar de sporthal nog niet (terug)gevonden te hebben. Enkel z’n auto en sportzak waren daar al ter plaatse. Jasper werd al lichtjes klaargestoomd voor z’n eerste optreden in 1e provinciale. Toen 10 minuten voor aanvang Dominiek nog steeds onzichtbaar bleek voor de scheidsrechters, stond vast dat we het deze zondagmorgen zonder hem zouden moeten doen.

Gedreven door het gevoel dat we in deze bezetting niks te verliezen hadden, startten we enthousiast aan de wedstrijd. Over de 3 sets heen kunnen we eenzelfde scenario neerpennen. Elke speler gaf het beste van zichzelf, wat resulteerde in een ferme pot vechtvolley, knappe verdedigende acties en een gezonde portie agressiviteit. Dat het scheidsrechterend duo op dit laatste niet had gerekend op een zondagmorgen, viel al meteen op. Twijfelachtigheden werden in ons nadeel beslist en zelfs roepen om een touché, netfout of toetsfout bleek voor ons verboden. De tegenstanders mochten dit blijkbaar wel, wat enige punten later Wannes een gele kaart opleverde wegens protest. Dat de thuisploeg zich moest vastklampen aan iedere vermeende toetsfout, netfout, touché … om de punten thuis te houden, zegt eveneens genoeg over de manier waarop wij hen bekampten. Ze waren simpelweg bang van het “halve” Oudenburg-Gistel!
De netfout die we tegen kregen in de tweede set op 22-22 deed het terechte protest wellicht nog harder klinken dan eerst was bedoeld. Maar het scheidsrechterende koppel had ’s middags wellicht een romantisch restaurantje geboekt om hun glansprestatie samen te vieren, dus een 3-0 kwam de heren in het rood wellicht beter uit.

Al bij al hielden we een goed gevoel over aan deze wedstrijd, wetende dat we met wat meer meeval die tweede set dik hadden verdiend.
We onthouden echter onze eigen prestatie, vechtlust en vooral het plezier die we eraan beleefden.
Een extra woord van dank aan Jasper, die in extremis nog werd opgeroepen. Ook aan Tobias voor de wekelijkse depannage in magere tijden. En natuurlijk aan Dominiek die ons 3 sets lang vanuit de tribune of vanop de bank heeft aangemoedigd met een houten kop.
Ook een vermelding waard: onze ‘kleinen’ was niet te stoppen. Proficiat Michiel!
Maar de knapste prestatie is toch die van het ganse team.